Het kan niet alle dagen ' rotdag ' zijn.
Ik koos bewust voor deze variant op mijn titel.
Want geloof mij, ik heb er een paar achter de rug.
Ik neem hier dan ook de vrijheid om het neer te schrijven zoals ik het denk.
Mijn gevoelens zijn tenslotte ook niet van staal en het kan al eens teveel worden.
Dit wordt geen aanklacht noch gezaag van mijnentwege,
maar het ei is te groot en het wordt tijd dat ik dit even uitbroed.

Over één detail ga ik niet meer uitwijdden.
Ik ben blij dat dit is opgelost en dat alles weer zoals voorheen is.
Wij zijn mensen onder elkaar die het vermogen hebben om het op een deftige manier uit te praten.

Maar wat doe je als je ter ore komt dat er achter je rug gekletst wordt?
Wel gaat u zeggen: veeg er je voeten aan, vergeet het, ze zijn het niet waard,
stel je daar boven.
Dat kan zo gaan maar niet deze keer want dit begint verdacht veel op laster te lijken
en dat pik ik niet.
Mijn naam kan dan misschien berucht of beroemd zijn maar ik ben ook maar een mens.
Ik kan hier zonder enige moeite haar naam schrijven, maar omdat ik beloofd heb dit nog
even niet te doen, doe ik het nog niet.
Zij lag aan de basis door leugens te verkopen, mijn é-mailadres te misbruiken dat er een breuk
kwam o.a met Greta.
Maar het kan zonder probleem nog altijd en dan is het hier misschien punt en uit,
daar ga ik dan ook niet wakker van liggen.
Ik kan niet toestaan dat mensen die het goed menen met mij naar de gemeenste leugens van
1 individu moeten luisteren en ik mij moet laten bekladden.
Al stel ik mij voor een keertje boven het niveau van dit gemeen ding, neem van mij aan dat als puntje bij paaltje komt ik hier het laatste woord heb.

Dat is al 1 gram van mijn rug.
Het 2^de  gaat over het feit dat ik meer en meer vaststel dat bloggen mij moeite kost.
In eerste instantie geef ik hier privé bloot maar toch vertel ik de dingen graag zoals ze zijn.
Wanneer ik dan echter vaststel ( ja alweer ) dat ik dagelijks de moeite neem om toch nog een volwaardig  blogger te zijn,
er dan mensen bijzijn die het misschien een ietsje teveel moeite vinden om hier ook eens te passeren, 
mij stilaan tot ergernis drijft.
Niet dat het moet maar het doet wel plezier als je merkt dat iets naar waarde wordt geschat.
Wat ook de reden is, sorry daar heb ik niets aan,
het is voor mij ook soms moeilijk en niet elke dag is zoals hij moet zijn.
Het kost mij ook tijd en moeite die ik er echter wel graag voor over heb.

Daarom volgende vraag:
Vindt u de linkenlijst echt nodig, geeft deze u voldoening?
Moet hij er echt staan als u net zo goed als ik weet, dat ik dagelijks bij mijn vaste klantjes langs ga?
Vindt u het belangrijk?

Woensdag had ik mijn uitstap met Lucrétia naar Brugge.
Een heel gezellige dag en vraag mij niet hoe het komt,
maar ik had welgeteld 4 foto's.
Dat gaat van vertellen, naar shoppen en keuvelen.
Zoveel te zeggen en te doen dat er amper iets op beeld werd opgenomen.
En toch hier ook enkele minpuntjes.
Bij onze eerste halte, om de zin naar warme chocolademelk te voldoen,
 leek de dienster iets te verwaand.
Er kon amper een bediening af, we gaan het niet hebben over haar toot die ze trok
toen Lucrétia haar wenkte.
Toch bediende ze eerst nog andere mensen voor ze bij ons kwam.
Ik heb duidelijk gezegd toen we de zaak verlieten en niet eens een groet kregen,
dat het daar zeker niet voor herhaling vatbaar was.
Tussen het shoppen door versterkten we ook de inwendige mens.
Het eten was in orde, een fijne zaak ook tot bij de afrekening.
Toen ons wisselgeld maar niet kwam werd het ons duidelijk dat de kelner ons bedriegen wou,
en na een terechte vingerwijzing van Lucrétia wist hij het plots terug.
Toch gaf hij nog 1 euro tekort die zij opeiste en naar de fooi kon hij fluiten.
Gram 3 dus.

En weer gingen we shoppen tot we zin kregen in iets hartigs alweer.
Het ene koffiehuis was failliet, anderen staken stampvol.
Uiteindelijk vonden we dan toch iets om bij een koffie te bekomen.
Na alle Brugse straten terug door gelopen te hebben.
Amai, ne mens zijn voeten kunnen afzien seg.

Dat zelfs de Sint hartige dingen tracht te verkopen ziet u tevens op de foto.
Blote borsten in chocolat, dat is me wat!
Toen in het station , op de toiletten meer bepaald werd vastgesteld dat een kletsnatte,
vieze groene vod als handdoek dienst moest doen,
zal het gesprek met Lucrétia de toiletdame nog lang heugen. Terecht!

Tot slot haalden we dit weekend een frisse neus door te gaan wandelen.
Zaterdag hadden we een schitterende en goed georganiseerde tocht, schitterend gewoon.
Die van gisteren was een blaam voor de wandelsport.
U kan alles lezen en bekijken door hier te klikken!
En hier heb je de 4^de gram, haha.

Vanavond mijn tweede test Spaans,
Ik heb een hele boel werkwoorden en hun vervoegingen te kennen.
Ik hoop dat ik hier enige sjans mag hebben.

Dat zijn dus enkele grammen aan gewicht minder, hehe ...
Voor elk van u een prettige dag, voor deze week mag het minder rot gaan niet waar?
Fijn dat u even de moeite nam om mijn epistel te lezen.

Zij die gaan studeren , groeten U!