Binnenkort, meer bepaald op 20 maart e.k organiseerd de school een fuif.
Wij kunnen echter niet deelnemen aangezien wij 's anderendaags vroeg verwacht worden in Bertogne.
Dit even terzijde, want het hele gebeuren op school heeft als thema " VUUR "

Er zal voor deze gelegenheid van alles rond Vuur gedaan worden.
Zo is men van plan foto's te projecteren op de muren van de zaal,
uiteraard vakantiekiekjes die iets met zon te maken hebben.
Die is op zich ook vurig, maar ook teksten of tekeningen.

Enkele lessen geleden kwam onze Profesora er achter dat ik wel eens een gedicht of proza tracht te schrijven.
Ook al beweerde ik dat er mensen zijn die het stukken beter kunnen kwam ik er niet meer onderuit.
Zij vroeg mij een soort metafoor te schrijven:
dat wil zeggen een kort tekstje dat vuur weergeeft, maar echter zonder dat woord te gebruiken.

Ik vond het op zich een nogal moeilijke taak maar toch probeerde ik er iets van te maken.
Hieronder ziet en leest u het resultaat.
Zij moet het nog goedkeuren uiteraard maar als alles goed zit,
wordt ook deze tekst van een 1ste jaars gebruikt.
En ik moet eerlijk toegeven dat dàt mij wel een beetje plezier doet.
Ter verduidelijking vermeld ik nog even dat zij de tekst zal vertalen in het Spaans.
Dit wou ik u toch nog meegeven alvorens ... maar dat leest u dan nog wel.

 VUUR.

Vlammend veld, heftig hart.
Ligt besloten in de kracht van passie.
Verzegeld met een kus
ontstaat uit een kleine vonk een alles verterende vlam.
Een eindeloos spel tussen geliefden
weerspiegeld in een goudgele gloed.

Rood, kloppend bloed
als een middelpunt van licht
dat zich een weg baant naar elk hunkerend lichaam.

Het voedt zich,
brandend als in een maagdelijke schoot.
Zo alles omvattend, maar prachtig
in de warmte van één woord.

© Kay

Toen we zondag aan een wandeling deelnamen in Eine ( O. Vlaanderen)
passeerden we op een gegeven moment een weide.
Daarop graasden verschillende ezeltjes.
Toen ik dichterbij kwam dartelden er twee tot tegen de omheining.
Ze lieten zich beiden gewillig strelen en wat meer was
ze beten speels naar mijn vingers.

Toen vroeg ik aan hun:
He gaan de lieverdjes eens poseren voor Kay'ke?
Zulke schattige en knappe beestjes daar moet ik toch een fotootje van maken!
En zoals u ziet op de foto werkten ze meteen mee om goed in beeld te komen.
Zeg nu nog dat een ezel koppig kan zijn.
Alhoewel ... maar dat zijn andere ezels hehe ...

De foto is misschien niet zo goed geslaagd maar ik vind hem enorm lief.
U ziet, zelfs in het dierenrijk kan de liefde mooi zijn.

Voor elk van U een aangename dag!

Maandag , grijs en grauw, geen tintje blauw.
Alleen in mijn gevoel dan.
Ik zit hier alweer iets te bedenken ...
Na het vorige weekoverzicht valt er echter weinig te vermelden.

Ik nam jullie even mee terug in de tijd met wat jeugdsentiment.
Ik bracht u een gedicht die zo wel over een man of de zomer kon gaan.
Ik liet het aan u over om te ontdekken waar de leidraad zat.

De citaten en de foto's moesten u een boodschap brengen,
eens te meer stel ik vast dat een ieder zijn eigen mening hierover heeft.
Dat mag en dat kan uiteraard.

Het weekend verliep rustig.
We wandelden door Herzele en Eine.
Beide wandelingen waren goed voor zo een 47 km. tesamen.
Twee gemeenten op onze landkaart die ik niet wist liggen.
Nu onze voetstappen hun wegen beroerd hebben is dat dus veranderd.
De wandelverslagen en foto's vindt u allen samen op ons ondertussen gekende wandelblog.

Meer kan ik u vandaag niet vertellen.
Er is echter een vraag die zich steeds meer en meer lijkt op te dringen.
Wat kan ik nog schrijven om het hier interessant genoeg te maken?
Ik blijf u het antwoord schuldig.
Misschien weet u een tip?

Voor vanavond is er alweer Estar, Probar, Estudiar etceterá ...
Maar nu, otra cosa!

Mijn dagen zijn nooit gevuld met ledigheid.
Ik recreër, pauzeer en wissel af met uitrusten
en vervolg dan met ontspanning en relaxen.

En als het mij allemaal teveel wordt,
doe ik gewoon even niks!

Vandaag ga ik alvast mijn horizon verruimen!